Terwijl de oorlog in Oekraïne Nederlandse voetballers doet vertrekken, blijft één man stoïcijns achter. Glenn Bijl, de 29-jarige voetballer uit Stadskanaal, trotseert al vier jaar de Russische velden. Zijn vastberadenheid kent geen grenzen, zelfs niet te midden van turbulentie.
Terwijl zijn collega's de weg naar huis vinden, lijkt Bijl zich thuis te voelen in het onbekende. Een keuze die velen verwonderd doet fronsen. Is het moed? Of wellicht een onwankelbaar geloof in zichzelf?
'Misschien heeft hij het gevoel dat hij het nooit goed kan doen,' speculeren velen over de beweegredenen van Bijl. De eenzaamheid van de beslissing weegt zwaar. Maar in die eenzaamheid schuilt ook kracht.
Wat drijft Glenn Bijl om te blijven? Is het een daad van vertrouwen in zijn kunnen of eerder een stille roep naar erkenning? De nuances van zijn motivatie blijven in het duister gehuld.
Samenleving, club, of vaderland - wat is zijn werkelijke strijdtoneel? Glenn Bijl, een naam die resoneert te midden van chaos. Onverzettelijk en vastberaden in een wereld die hunkert naar stabiliteit.